ای کاش

روزها میگذره . نیکا بزرگ و بزرگ تر میشه و من خیلی خیلی کم واسش وقت دارم ... واسه ناز آوردناش .. واسه بغل کردنش .. واسه شعر یادش دادن ..واسه خنده هاش .. واسه قایم موشک .. واسه گریه هاش ..و ...

همیشه خواستم با عجله کارهاشو بکنم تا به کارای خودم و خونه و غذا و .... برسم .

ای کاش وقت زیاد می شد . و من کمش نمیآوردم .

اما نیکای من همیشه واسه من وقت داره و خوش اخلاقه ...خدا حفظش کنه .  دلم میخواست یه وقتایی جادو میشد و من میرفتم جای خاله مهدش آخه صبحا که من کم پیش می آد پیشش باشم  و اتفاقاً صبحا خیلی خوردنیه و خیلی هم خوش اخلاق مامان قربون اخلاق خوبت عزیزم